„Sprężyna”

odszedł (12 sty. br). trudno, wszyscy kiedyś. nieco więcej o nim: tam. a jedyna (?) historyjka o nim, jaką pamiętam – z licznych niesłychanie – jest taka (opowiadam z opowieści, nie było mnie chyba wtedy): był jakiś festiwal lokalny; czy duży koncert ku czci. bankiet (raczej po). stół zastawiony, muzycy, oficjele. Władza przemawia; długo. krzysiek

Beat generation (PRL-style).

(…) Pozostaje jeszcze na koniec pytanie, czy Himilsbach wiedział, że powtarza Gorkiego. Nie da się oczywiście wykluczyć, że kiedyś Barbarzyńców przeczytał albo obejrzał w teatrze. W sierpniu 1971 telewizja pokazała spektakl w reżyserii Lidii Zamkow przeniesiony z Teatru im. Juliusza Słowackiego w Krakowie. W pięć lat później, w maju 1976, miała miejsce dość głośna premiera

„Czarna płyta z czarnej epoki”

W nawiązaniu do artykułu Pawła Gzyla pt. „Czarna płyta z czarnej epoki” z dnia 13 lipca 2012 r. zaprzeczam informacjom, jakobym nagrał we wrześniu 1981 r. w klubie Riviera-Remont na szpulowym magnetofonie koncert zespołu Brygada Kryzys, a następnie przekazał taśmy z ww. koncertu swojemu koledze oraz jakobym „wił się jak piskorz tłumacząc się Robertowi Brylewskiemu

„jak punk to punk…”

W międzyczasie zmienia się jednak kierownik „Pod Krechą”, kończą się koncerty, a punk rock pojawia się sporadycznie, ale za to w najmniej spodziewanych miejscach: na koncercie-festynie z okazji 1 Maja na pl. Obrońców Stalingradu [obecnie Wolności] gra jeden z najostrzejszych zespołów punkowych MOSKWA… „Kielecka kontrkultura 20 lat temu [cz.1] – prehistoria i niepoprawna młodzież”

Śnieg wszystko pokryje (deszcz zmyje wszystko…)

Maciej Gawlikowski (facebook) Jak hartowała się stal. Fragmenty wywiadu z Robertem Kaczmarkiem, znanym producentem telewizyjnym, o jego kombatanckiej przeszłości: „Zdawał na socjologię. – Dlaczego na kierunek, na którym głównie wykładano marksizm-leninizm? – pytam zaskoczony. – Nie zamierzałem skończyć tego kierunku. Z jednej strony, próbowałem interdyscyplinarnie przygotować się do studiów w łódzkiej filmówce. Z drugiej, miałem

Nieco klimatu (1981, 2012.)

z dwóch notek tylko – współczesnej: Pociąg stoi i nie wiadomo dlaczego (…) podróżni wściekli. Jest noc, jest zima (…) Robi się niemiło. Jedni krzyczą, inni gadają jak nakręceni (…) nie bacząc na protesty kierownika pociągu, uruchamiają awaryjne otwieranie drzwi. Tym sposobem, uwolnieni, wyskakujemy w noc. Teraz tylko mały spacer po torowiskach Warszawy Wschodniej w

„Rołt nie umarł w trakcie sesji…”

Nagle Rołt przepadł, więc pożyczyliśmy od Toma Logana, męża Majki Jeżowskiej, porządną automatyczną perkusję, prawdopodobnie pierwszą taką w Polsce. Miała jeden feler – brakowało do niej instrukcji, więc przez trzy dni siedzieliśmy na zmianę z Krzyśkiem Pociechą i wgryzaliśmy się w algorytmy tego cholerstwa, wpisując bębny, które zapamiętaliśmy, bo nie rejestrowaliśmy prób z Rołtem. (…)

„Nigdy wcześniej nie byłem w studiu i nie miałem nawet porównania…”

Ze wszystkich grup funkcjonujących powyżej poziomu przysłowiowego garażu czy piwnicy, Brygada Kryzys głosiła przekaz najbardziej niewygodny ówczesnej władzy. Oto więc w samym środku stanu wojennego, pod mecenatem państwowego wydawcy pozwolono nagrać płytę formacji ze wszech miar wywrotowej. Tomek sugeruje nader proste wytłumaczenie sytuacji…

I może nie AIDS, tutaj…

The dorky uncool ’80s was a great time for art. The Harings, Cutrones, Scharfs, and Basquiats—life-enhancing, graffiti-inspired painters—communicated a simple, relevant, populist message of hope and flava during the darkest years of the AIDS crisis. Then, in the early ‘90s, grunge arrived, and displaced the unpretentious communicative culture of the ‘80s with the dour obscurantism

Wczoraj a dziś.

– A jest dobrze? Wyjdź na ulicę, porozmawiaj z ludźmi. Trzy milion emigrantów zamiast trzech milionów mieszkań, zadłużenie, bezrobocie, szczególnie wśród młodych i tak dalej i tak dalej. Widzę, jak moi znajomi, którym się kiedyś nieźle powodziło, nie mają teraz nawet na benzynę, żeby do nas na wieś przyjechać. Idę na zakupy i przynoszę coraz

Zapraszam:

drogowskazy

tagi

Archiwa

Kategorie

Ostatnie wpisy

Meta


Ostateczny album o Jarocinie
Pokolenie J8"
Konrad Wojciechowski, M.R. Makowski:

„A teraz coś z zupełnie innej beczki…”

info:

Większość informacji, zawartych na tej stronie jest zabezpieczona hasłem i dostępna jedynie dla zalogowanych użytkowników.
© 2019: mirosław r. makowski