„Otóż dzielnica żydowska w Warszawie formalnie nie istniała, ponieważ nie można było wskazać jej granic.”
W latach trzydziestych XX wieku zaczęły w Warszawie powstawać nowe zespoły mieszkalne na terenach pozaśródmiejskich. Nastąpił odpływ ludności z przegęszczonego Śródmieścia, choć ludność żydowska w zasadzie nie brała udziału w tym ruchu odśrodkowym. Do 1939 roku około 60 procent tej społeczności mieszkało na Lesznie, Muranowie, Powązkach i Grzybowie (gdzie stanowiła ona około 70 procent ogółu
