Nasz Szlisselburg.

Pusty śmiech mnie ogarnia, gdy słyszę opowieści niektórych artystów o heroicznych bojach z cenzurą i odgórnymi dyrektywami. Faktycznie, ograniczeń było więcej niż dzisiaj, ale też łatwiej można było je obejść. Wystarczyło tylko chcieć, myśleć i wykazać się sprytem. (…) Działaliśmy w trudnych i absurdalnych czasach, ale też te groteskowe sytuacje były dla nas źródłem niezłej

Beat generation (PRL-style).

(…) Pozostaje jeszcze na koniec pytanie, czy Himilsbach wiedział, że powtarza Gorkiego. Nie da się oczywiście wykluczyć, że kiedyś Barbarzyńców przeczytał albo obejrzał w teatrze. W sierpniu 1971 telewizja pokazała spektakl w reżyserii Lidii Zamkow przeniesiony z Teatru im. Juliusza Słowackiego w Krakowie. W pięć lat później, w maju 1976, miała miejsce dość głośna premiera

„Czarna płyta z czarnej epoki”

W nawiązaniu do artykułu Pawła Gzyla pt. „Czarna płyta z czarnej epoki” z dnia 13 lipca 2012 r. zaprzeczam informacjom, jakobym nagrał we wrześniu 1981 r. w klubie Riviera-Remont na szpulowym magnetofonie koncert zespołu Brygada Kryzys, a następnie przekazał taśmy z ww. koncertu swojemu koledze oraz jakobym „wił się jak piskorz tłumacząc się Robertowi Brylewskiemu

Śnieg wszystko pokryje (deszcz zmyje wszystko…)

Maciej Gawlikowski (facebook) Jak hartowała się stal. Fragmenty wywiadu z Robertem Kaczmarkiem, znanym producentem telewizyjnym, o jego kombatanckiej przeszłości: „Zdawał na socjologię. – Dlaczego na kierunek, na którym głównie wykładano marksizm-leninizm? – pytam zaskoczony. – Nie zamierzałem skończyć tego kierunku. Z jednej strony, próbowałem interdyscyplinarnie przygotować się do studiów w łódzkiej filmówce. Z drugiej, miałem

Nieco klimatu (1981, 2012.)

z dwóch notek tylko – współczesnej: Pociąg stoi i nie wiadomo dlaczego (…) podróżni wściekli. Jest noc, jest zima (…) Robi się niemiło. Jedni krzyczą, inni gadają jak nakręceni (…) nie bacząc na protesty kierownika pociągu, uruchamiają awaryjne otwieranie drzwi. Tym sposobem, uwolnieni, wyskakujemy w noc. Teraz tylko mały spacer po torowiskach Warszawy Wschodniej w

„Nigdy wcześniej nie byłem w studiu i nie miałem nawet porównania…”

Ze wszystkich grup funkcjonujących powyżej poziomu przysłowiowego garażu czy piwnicy, Brygada Kryzys głosiła przekaz najbardziej niewygodny ówczesnej władzy. Oto więc w samym środku stanu wojennego, pod mecenatem państwowego wydawcy pozwolono nagrać płytę formacji ze wszech miar wywrotowej. Tomek sugeruje nader proste wytłumaczenie sytuacji…

„…kupują trzeci dom albo samolot, ewentualnie się rozpili lub nie żyją.”

Kiedy słucha się dziś „Telewizji” opatrzonej dopiskiem 2012 czy „Sejm mówi tak”, to wydaje mi się, że brzmią przerażająco współcześnie. – Nie uważam, że moje historyczne piosenki są dramatycznie aktualne. Piosenka „Sejm” jest bezpośrednio związana z okresem 20–30 lat po wojnie, o wiele bardziej drapieżnym. Okresem szyderstwa i rozpaczy. Paranoiczna partia nie aspirowała do władzy,

„…oczywiście grali w przerwach między modlitwami.”

Recenzja książki „Epitafium na śmierć rock’n’rolla” Franciszka Walickiego i z komentarzy: (…) Ach ci prześladowani, rozstrzeliwani bigbeatowcy… Panie Borysie, niech pan dobrze sprawdzi z którego wieku pochodzi cytat gdańskich rajców o „wygibasach”. Komuna tak tępiła bigbeat, że przy każdym zakładzie otwierała klub młodzieżowy. W Gdańsku np. stoczniowy „Ster”, „Akwen”, „Rudy Kot”, „Gzyms”, „Lastadia”, „Na poddaszu”,

Sierpień pomścimy.

Tomasz Lipiński Polski muzyk rockowy, urodzony w 1955 roku. Lider i współzałożyciel takich zespołów jak: „Brygada Kryzys”, „Tilt” i „Fotoness”. W karierze solowej w 1994 roku nagrał krążek „Nie pytaj mnie”. Pisał felietony dla polskiego pisma rockowego, oraz był dyrektorem marketingowym wytwórni BMG Poland. Jako aktor wziął udział w filmach: „Słodko gorzki” oraz „Psy II:

Wymiar.

Paralele pomiędzy polskim undergroundem a historią powszechną są liczne i interesujące. Książka Brylewskiego i Księżyka ukazuje „czwartą siłę” działającą na scenie społeczno-politycznej. Dotąd uświadamialiśmy sobie istnienie „komuny” i „opozycji”, trzecią siłą był Kościół. „Kryzys w Babilonie” pokazuje ścieżkę kultury alternatywnej: młodzi ludzie, którzy mieli własny pogląd na świat i potrafili porwać za sobą innych, budować

Zapraszam:

drogowskazy

tagi

Archiwa

Kategorie

Ostatnie wpisy

Meta


Ostateczny album o Jarocinie
Pokolenie J8"
Konrad Wojciechowski, M.R. Makowski:

„A teraz coś z zupełnie innej beczki…”

info:

Większość informacji, zawartych na tej stronie jest zabezpieczona hasłem i dostępna jedynie dla zalogowanych użytkowników.
© 2019: mirosław r. makowski